محتوای Cr و C چگونه بر مقاومت سایشی صفحات مقاوم در برابر سایش تأثیر می‌گذارد؟

کربن عنصر اصلی برای تشکیل کاربیدها است. در حضور کروم، کربن با کروم ترکیب می‌شود و کاربیدهای کروم (Cr₇C₃، Cr₃C₂ و غیره) را تشکیل می‌دهد. هرچه میزان کربن بیشتر باشد، میزان کاربید نیز بیشتر است و در نتیجه سختی کلی و مقاومت در برابر سایش ماده بهبود می‌یابد.

کروم عنصر کلیدی برای تشکیل کاربیدهای سخت پایدار است و همچنین از پایداری دمای بالا و مقاومت در برابر اکسیداسیون خوبی برخوردار است. در یک سیستم با کروم بالا، کریستال‌های کاربید کروم به صورت ستونی رشد می‌کنند و عمود بر جهت سایش قرار می‌گیرند که به مقاومت در برابر خراش و سایش ضربه‌ای کمک می‌کند. علاوه بر این، کروم همچنین می‌تواند در اصلاح دانه در جوش نقش داشته باشد و چگالی سازماندهی را بهبود بخشد.

در طراحی، میزان کروم معمولاً بین ۱۸٪ تا ۳۰٪ و میزان کربن بین ۳٪ تا ۵٪ کنترل می‌شود. این نسبت می‌تواند مقدار زیادی کاربید نوع Cr₇C₃ با توزیع یکنواخت و سختی بالا و ضریب اصطکاک پایین تشکیل دهد که به طور مؤثر عمر مفید ماده را در شرایط فشار بالا و ضربه بالا بهبود می‌بخشد.